แบบว่า รู้ตัวเองว่าตอนนี้ห่างหายจากบล็อกไปเป็นชาติ

พอกลับมาอีกทีแล้ว รู้สึกเหมือนว่าไม่ค่อยคุ้นเคย เลย แหะๆๆๆ.....

ก็ตอนนี้ก็มีงานเยอะแยะสุมๆเข้ามาจนไม่รู้จาเริ่มตรงไหนก่อนดี

ก็เมื่อก่อนถเล ถไล ไปเรื่อยเปื่อย พอใกล้จะสอบอาจารย์จะเช็คงาน

ก็ไม่มีงานจะส่ง ก็เลยต้องปั่นงานยกใหญ่

เป็นดินพอกหางหมูแบบนี้ล่ะ ....

เหนื่อยดี - -

ความลับมันไม่มีอยู่บนโลกใช่ป่ะ - -

ยังไงๆวันนึงมันก็ต้องถูกเปิดเผยใช่ป่ะล่ะ

เฮ้อออออออออ.....

กูคงทำได้แค่นี้จริงๆล่ะ

เรื่องราวของกู

ชีวิตของกู

รูปที่กูวาด

ถูกเปิดเผยหมดแล้ว

กูบอกตรงๆว่ากูไม่ค่อยไว้ใจยีนส์เท่าไร

ถึงแม้ว่าจะเป็นเด็กที่รักศิลปะด้วยกัน

คนที่มีจินตนาการเหมือนกันก็เหอะ

แต่แบบ ก็ยังไม่ค่อยมั่นใจอยู่ดี

ว่าเขาจะไม่เอาเรื่องของเราไปบอกใคร

เขาเป็นคนนิสัยแบบนั้น เราก็รู้ดีอยู่

ฉันเชื่อสัญชาติญาณตัวเองมากกว่า

เหอะๆๆ แต่จะมาพูดตอนนี้มันก็คงไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น

ก็คงต้องปล่อยไป แล้วล่ะว่ะ เฮ้อออออ......... - -"

เมื่อวานนี้มีความสุขมาก

ได้ .เหลาดินสอ. สบายใจดี

รู้สึกเป็นตัวของตัวเองขึ้นเยอะเลย - -

ตอนนี้อยากอีกและ

ไอ้ห่า.....

กูเลิกมันไม่ได้จริงๆด้วยอ่ะ เหอะๆ

ก็กูไม่รู้นะว่าใครมองกูยังไง

แต่กูเป็นแบบนี้ คงเปลี่ยนมันไม่ได้แล้วล่ะ - -

เออ ช่างแม่งเหอะ กูรู้ตัวเองอยู่

ยังไงก็ขอให้เรื่องราวต่างๆผ่านพ้นไปด้วยดีด้วยเหอะ..

อย่าเพิ่งมีอะไรเกิดขึ้นตอนนี้เลย

ไม่งั้นคงจะ แก้ไขลำบาก

แหะๆๆ