แบบว่า รู้ตัวเองว่าตอนนี้ห่างหายจากบล็อกไปเป็นชาติ
พอกลับมาอีกทีแล้ว รู้สึกเหมือนว่าไม่ค่อยคุ้นเคย เลย แหะๆๆๆ.....
ก็ตอนนี้ก็มีงานเยอะแยะสุมๆเข้ามาจนไม่รู้จาเริ่มตรงไหนก่อนดี
ก็เมื่อก่อนถเล ถไล ไปเรื่อยเปื่อย พอใกล้จะสอบอาจารย์จะเช็คงาน
ก็ไม่มีงานจะส่ง ก็เลยต้องปั่นงานยกใหญ่
เป็นดินพอกหางหมูแบบนี้ล่ะ ....
เหนื่อยดี - -
ความลับมันไม่มีอยู่บนโลกใช่ป่ะ - -
ยังไงๆวันนึงมันก็ต้องถูกเปิดเผยใช่ป่ะล่ะ
เฮ้อออออออออ.....
กูคงทำได้แค่นี้จริงๆล่ะ
เรื่องราวของกู
ชีวิตของกู
รูปที่กูวาด
ถูกเปิดเผยหมดแล้ว
กูบอกตรงๆว่ากูไม่ค่อยไว้ใจยีนส์เท่าไร
ถึงแม้ว่าจะเป็นเด็กที่รักศิลปะด้วยกัน
คนที่มีจินตนาการเหมือนกันก็เหอะ
แต่แบบ ก็ยังไม่ค่อยมั่นใจอยู่ดี
ว่าเขาจะไม่เอาเรื่องของเราไปบอกใคร
เขาเป็นคนนิสัยแบบนั้น เราก็รู้ดีอยู่
ฉันเชื่อสัญชาติญาณตัวเองมากกว่า
เหอะๆๆ แต่จะมาพูดตอนนี้มันก็คงไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น
ก็คงต้องปล่อยไป แล้วล่ะว่ะ เฮ้อออออ......... - -"
เมื่อวานนี้มีความสุขมาก
ได้ .เหลาดินสอ. สบายใจดี
รู้สึกเป็นตัวของตัวเองขึ้นเยอะเลย - -
ตอนนี้อยากอีกและ
ไอ้ห่า.....
กูเลิกมันไม่ได้จริงๆด้วยอ่ะ เหอะๆ
ก็กูไม่รู้นะว่าใครมองกูยังไง
แต่กูเป็นแบบนี้ คงเปลี่ยนมันไม่ได้แล้วล่ะ - -
เออ ช่างแม่งเหอะ กูรู้ตัวเองอยู่
ยังไงก็ขอให้เรื่องราวต่างๆผ่านพ้นไปด้วยดีด้วยเหอะ..
อย่าเพิ่งมีอะไรเกิดขึ้นตอนนี้เลย
ไม่งั้นคงจะ แก้ไขลำบาก
แหะๆๆ
